هستی شیرینی زندگی مامان و بابا
شنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩۱
روزهایی که گذشت و میگذرد ....

سلام به شما دوستان خوب و عزیزمون٬اول از همه بابت محبتتون بسیار ممنونم و امیدوارم همیشه دلهای مهربونتون از غم و درد و ناراحتی به دور باشه٬برای دور کردن انرژی منفی و غم٬ از فضای وبلاگ هستی و قلب باصفای شما گلهای همیشه بهار٬اول از چیزهای عقب افتاده و هستی و ... مینویسم و در آخر از حال و احوال تورج عزیزم که از همه طرف درد و مریضی بهش حمله کرده ....

آخرین روز مدرسه ده خرداد بعد از کلاس پیانو٬ همراه هستی رفتیم بوستان و همینجوری به همین مناسبت(همراه خرید روز پدر) یکم براش خرید کردم و اومدیم خونه٬مدام به خوندن رمانهای من٬ علاقه نشون میداد که من موافق نبودم و بهش گفتم هر وقت بزرگ شدی همشو بخون فعلا تو محدوده ی سنی خودت ...٬از اونجایی که برعکس سالهای گذشته نمایشگاه کتابم نرفتیم و کتابی براش نخریدم ٬جلد اول رمان آنی شرلی رو خریدم تا وقتی تموم کرد شماره های بعدی رو بخریم ...دخملی ما تا شبا کتاب نخونه نمیخوابهههههههههههههههههههههههههههه

بلافاصه بعد از سفر ٬هستی خانوم با اصرار خودش موهاشو کوتاه کرد که البته خودش کوتاهه کوتاه میخواست٬ ولی من و باباش موافقت نکردیم و براش مدل فارا یا همون خورد زدم  

 اینم کارنامه ی کلاس چهارمش که یکشنبه با هم رفتیم گرفتیم٬تو اونهمه کارنامه ای که من اونجا دیدم مثل کارنامه ی هستی همش بیست ندیدم ٬معلمهاش تاکید داشتند که بدون ارفاق و سخت گیرانه نمره دادند تا بچه ها به نمره ی بیست عادت نکنند و سعیشون رو بیشتر کنند ... خدا رو شکر که زحمتهای خودش و پدرش نتیجه ی خوبی داد

از مدرسه به اصرار خودش که مدتها میگفت و من جای مناسبی پیدا نکرده بودم٬رفتیم و کلاس نقاشی ثبت نامش کردم که از همون هفته٬ سه شنبه شروع شد(هفته ای یکروز)٬با یه ذوق و شوقی هم تخته شاسی و وسایلش رو دست گرفت و رفت کلاس ٬که کیف کردم

اینم پکیج هدیه ی روز پدر که گفته بودم برای موندن تو خاطرات هستی تو وبلاگش میزارم

 مقوا زیری دست ساز و کارت تبریک(یا مقلب القلوب و ...) و اون جعبه مشکی٬ از طرف هستی که سنگ تموم گذاشت٬اون جعبه تزیینی از طرف من

پدر خوبم                       ای نازنینم

          اگر بگردم هر جا ز دنیا                    نمیبینم مثل تو  چون پدری زیبا

همیشه شادی         همیشه سر حال         میری میکنی برای من کار (حالا من و محمود جفتمون این میری رو میدی خوندیم و تا بیاد بگه چی نوشته کلی ....)

 متن توی کارت تبریک:هر جا را برم نمیبینم و پیدا نمیکنم پدری به دانایی٬توانایی و زیبایی پدر خودم٬بنابراین قدر پدر تکم را میدانم و روزها و شب ها بابت این هدیه ی گران بها از خدا تشکر میکنم

خدایا ازت سپاسگزارم

به محمود میگم ببین هستی تو رو چقدررررررررررررررررر زیبا میدونه٬ هدیه ی گران بها

 سنجاق کراوات و دکمه سردست رو هستی خودش خرید٬عطرم بیشتر به خاطر شکلش که بلندگو هستش خوشمون اومد و خریدیم٬ که البته بسیار خوشبو هم هست و مقبول افتاده انشالا

۲۴ خرداد تولد بیست و چهار سالگی دایی امیر هستی خانوم بود٬ که دیروز جمعه رفتیم خونه ی مادرجون و کادوش رو دادیم (به گفته ی عزیزی که بهم گفت حواست از زنده ها و آدمهای اطرافت که ازت توقع دارند پرت نشه و همه چیز رو فدای ناراحتی خودت نکن٬تمام سعیمو دارم میکنم که ...)

 کیک به سلیقه ی هستی خانوم

هدیه ی اختصاصی هستی برای داییش(اولین نقاشی که تو جلسه ی اول یاد گرفت تقدیم دایی امیرش کرددددددددددددددددددددددددددد)

در مورد دایی هم باید بگم که متاسفانه هر چیزی که ازش میترسیدیم براش پیش اومد،هم زمین خورد هم دوباره خونریزی مغزی کرد و هم پای چپش که مدتی بعد از عمل حرکت نداشت٬ بعد از خونریزی دوباره ٬خون لخته شد و همین مشکل باعث شد نتونن هنوز عملش کنن،چون به گفته ی دکتر حین عمل ممکن بود لخته حرکت کنه و به سمت مغز و ...بیاد،روزی که اینو شنیدم روز خیلی سختی بود برام و کلی اذیت شدم،مخصوصا که اینو فقط دایی هامو محمود و رضا میدونستند(منم فوضولی کرذم فهمیدم)،مامانمم مدام زنگ میزد که چرا اینقدر تبش طول کشیده و عملش نمیکنند؟؟؟من و عزیز نگرانیم و فکر میکنیم یه چیزایی رو به ما نمیگن،کلی منو قسم داد که اگر چیزی فهمیدم بهش بگم،منم چند روزی چیزی نگفتم ولی شب آنژیوپلاسی پای دایی که پنجشنبه صبح بود بهش گفتم و ...روز پنجشنبه دایی آنژیوپلاسی کرد تا یه فیلتر بزارن جلوی لخته ی پاش که به سمت قلب و ریه و مغز و ...حرکت نکنه تا بعد از عمل و گرفتن جلوی خونریزی مغزش اون لخته رو (که تو همین مدت خطر حرکتش تو پا هست و خطرناکتر شدنش و ....)با دارو و ...انشالاااااااااااااا رفع کنن که خدایی نکرده با حرکتش جلوی مویرگها رو نگیره و یه وقت پا و انگشتاش سیاه نشه٬ قبل از خونریزی مغزش مدام دارو مصرف میکرد برای جلوگیری از لخته شدن خون تو پاش ولی بعد از خونریزی دیگه نمیتونن اون داروها رو استفاده کنن چون ممکنه تاثیرش رو مغزش باعث تشدید خونریزی بشه و ....خلاصه یه گیری افتاده با این مریضی که ...،تو این مدت دایی ها در حال تحقیق بودند تا ببینند میتونن بدون عمل باز مشکل دایی رو با دستگاه فرستادن تو رگ و ...برطرف کنند یا نه٬که بعد از چند روز مشورت و کنفرانس پزشکی امروز صبح٬انگار دکترش صلاح ندونسته اون عمل با دستگاه انجام بشه و گفته عمل باز براش بهتره٬دقیقا نمیدونم ولی احتمالا فردا صبح یا پس فردا دیگه عملش کنند ....مغزم واقعا هنگه و یه وقتایی عجیب کم میارم٬پنجشنبه ظهر که رفته بودم ملاقاتش،از پشت شیشه کلی باهاش حرف زدم و گفتم دایی خیلیییییییی دوستت دارم تورو خدا زودتر خوب شو بیا بیرون ،گفت منم دوستت دارم دایی جون مواظب خودت و بقیه باش٬بعدش چندتا بوس و چشمک و لبخند برای خوشحال کردن من زد ....کاری جز دعا کردن از دستم برنمیاد و با همه ی وجودم از خدا میخوام کمکش کنه تا زودتر از این رنج و درد و آی سی یو و ...راحت بشه و برگرده سر خونه و زندگیش که اینروزها بدون وجود پر مهرش ....بازم از همه ی شما دوستان عزیزم بابت دعاهای خالصانتون ممنونم و بهترینها رو براتون آرزومندم ....

می دونستی اشک گاهی از لبخند با ارزش تره؟

چون لبخند رو به هر کسی می تونی هدیه کنی

 اما 

اشک رو فقط برای کسی می ریزی که نمی خوای از دستش بدی

تــاوان حرفـهایی که نمی تونی بـگی

تــــــارهای سفیـــــــدیـه که یه شَبـه

لابلای موهـات به وجــــود میــــــاد

+ نوشته شده توسط مامان نوشین در ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ
پنجشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩۱
وای خداااااااااااااااااااااااااااا کمککککککککککککککککک

ما سه شنبه شب از سفر برگشتیم ٬روز برگشت قبل از حرکت٬ فهمیدم که دایی تورج که تازه بعد از سه ماه سختی فراوان و ورزش و فیزیوتراپی و .... میتونست با واکر و عصا راه بره و سمت چپ بدنش هم از اون لمسی و بی حرکتی در اومده بود٬زمین خورده و ریه اش کمی سوراخ شده و تو بیمارستان بستریه و تبش بالاس و .... وایییییییییییییییییییییییییییییییییی خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

تو این دو سه روز حال پست بقیه سفر رو نداشتم و فقط خودمو به زور میچرخوندم٬ تا اینکه امروز حدود ساعت ۲ که هستی رو برده بودم واسه تعیین سطح زبان ٬مامان زنگ زد و با گریه گفت که دایی سردرد شدید و تشنج کرده ٬به آی سی یو منتقل شده و معلوم شده که باز همون مویرگی که عمل شده بود و کیلیپس گذاشته بودند دو طرفش٬ از یکسانت اونورترش دوباره خونریزیییییییییییییییییییییییییییییییی کرده و این یعنی بدترین حالتی که ممکن بود برای دایی تورج اتفاق بیوفته و دکتر گفته بود خونریزی دوباره یعنی ......تلفن تو دستم قطع شد و های های تو سالن شروع کردم به گریه تا کمی آروم شدم و زدم بیرون٬ ولی تمام راه اشک و اشک و اشکککککککککک .... از صبح تمام خانواده بهم ریخته٬دایی ها مشغوله دکترا و بیمارستان و ....(الهی بمیرم براشون که این دو برادر چیکار کردن تا دایی تونست سرپا بشه و ...)٬مامان و عزیز و همسرش و ما هم داغون و خراب٬هیچ کی با هیچ کی جرات نمیکنه حرف بزنه ٬محمود مدام در تماسه و من بیهوشششش٬بدتر تر تر از همه٬ اینکه از صبح امید داشتیم که خونریزی کم باشه و با بالن جلوشو بگیرن که اینم نشد و خونریزی کم نیست و باید شنبههههههههههههه صبح عمل باز بشه .....وایییییییییییییییییییییی خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

خدایاااااااااا قلبم داره میترکه میفهمی ؟؟؟؟؟؟؟دایی من هنوز خیلی جوونه میفمی؟؟؟؟؟تو این سه ماه خیلی عذاب کشید و اذیت شد و با نگاه و اشکش فهموند که خسته شده و از زحمت اطرافیان ....میفهمی؟؟؟؟برگشتن به اونروزای بعد از عمل ٬نگاهه گیجش٬حرف زدنهای بریده بریده شدش٬ بدنه لمسش٬ سر شکافته شده و بی موش که تازه جوونه زده بود ....خیلی دردناکه میفمی؟؟؟؟ریسک بالای عملش که از اوندفعه هم خیلی وضعش بدتره و تازه میرسه به نقطه ی زیر صفر٬ برای مادره مریض و خواهر و ...که هنوز در عذاب بودند و کارشون اشک و آه بود ٬شکنجس میفهمی؟؟؟چرا وقتی با تمام وجودت میخوای برای کسی کاری کنی یا جلوی اتفاقای بد رو بگیری ٬حس میکنی واقعا هیچچچچچچچچچچچچچ کاری ازت برنمیاد و خیلی ناتوان و بدبخت و عاجزی ....

دیگه نمیتونم بنویسم فقط اومدم که بازم ازتون بخوام تو دعاها و راز و نیاز شبونتون دایی تورج من رو که از مریضی و درد گلوله باران شده فراموش نکنید ... وای خدااااااااااا فردا میخوام دوباره برم پشت همون درای بسته ی آی سی یو تورج رو ببینم و به پهنای صورتم برای دردی که این سه ماه کشید و با مظلومیتش جیگر همه رو کباب کرد و من میدونم سردرد شدید یعنی چی٬اشک بریزممممم٬روز شنبه و روزای سختی رو در پیش داریممممم٬خدایاااا خودت به دایی تورج سلامتی و به مادر و خواهرا و برادرا و همسر و بچه ها و ....توان ایستادن و صبوری بده .........وای خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا کمککککککککککککک

خداوندا !

مگر نه‌اینکه من نیز چون تو تنهایم

 پس مرا  دریاب

و به سوی خویش بازگردان ،

دستان مهربانت را بگشا 

که سخت نیازمند آرامش آغوشت هستم ...

 

خدایا

چنان نزدیکی که نمی توانم ببینمت...

صدای تو هر لحظه با من سخن می گوید،

اما من آن را نمی شنوم....

مرا به اعماق درونم ببر تا شکوه بی پرده ی جمال تو را بشنوم.

مرا بیاموز پیوسته تورا بجویم

و همواره به عنوانه یگانه پناهگاهم به تو روکنم....

از "خوب" به "بد" رفتن به فاصله ی لذت پریدن از یک نهر باریک است،

اما برای برگشتن باید از اقیانوس گذشت....

بعضی ها گریه نمی کنند !

اما از چشم هایشان معلوم است

 که اشکی به بزرگی یک سکوت

گوشه ی چشمشان به کمین نشسته . . .!

 

از ارتفاع تنهاییم هیچ کس پیدا نیست

با دود علامت می دهم

دلم را آتش زده ام...

التماس دعااااااااااااااااااااااااااااااااا

+ نوشته شده توسط مامان نوشین در ساعت ٧:٤٠ ‎ب.ظ
دوشنبه ۸ خرداد ۱۳٩۱
کلاس چهارم تمامممممم

سلام به دوستان خوب و مهربونمون٬گاهی اوقات که نمیام و نمینویسم برای اینه که حرفی برای نوشتن نیست و همش روزمرگی ها و تکرار و تکراره ...٬این هفته هم همش به امتحانای هستی گذشت و خدا بخواد چهارشنبه آخریش رو میده و کلاس چهارم هم تماممم٬از اونجایی که سفر عید به علت مریضی من و محمود کنسل شد و هتل رزرو شده پول ما رو برنگردوند ٬باید در اسرا وقت میرفتیم و پولمون رو حلال میکردیم٬برای همین تا هوا گرمتر از این نشده بلافاصله بعد از تعطیلی خانومی اگر خدا قسمت کرد و مشکلی پیش نیومد سه چهار روزی میریم سفر و ...

توی خرداد ماه سه تا تولد داریم٬که یکیش گذشت٬ ۲ خرداد تولد خاله بیتا بود که گذشت٬ ۱۰ خرداد تولد پدر جون هستی خانومه (بابای خودم)٬ ۲۴ خرداد هم تولد دایی امیر هستی ٬که از همینجا تولد هر سه شون رو تبریک میگیم و براشون آرزوی سلامتی و شادی همیشگی داریم

تولدتون مبارکککککککککککککک

روز پدر رو در پیش داریم که اگر چه اون روز بنا به دلایلی که اس ام اس هاش داره میاد و روز ۱۵ خ ر د اد هستش و هدیه دادن منتفیه٬ولی خب هستی خانوم چند روزه شدیدا به فکره هدیه دادن به باباش افتاده و از حالا اون کادوی مخصوص خودش رو آماده کرده(مال منو همونروز درست کرد)٬احتمالا روز پدر در سفر باشیم و نتونیم پست بزاریم (هنوز تصمیمی برای بردن یا نبردن لپ تاپ نگرفتم)٬اگر گذاشتیم که هیچ ٬اگرم نذاشتیم پیشاپیش این روز خجسته رو٬به تمام مردان و پدران خوب و مهربان و زحمتکش ایرانی تبریک میگیم و براشون تن سالم و توان و قدرت زیادددددددد٬ برای کار شبانه روزی و دراوردن خرج خانواده رو تو این دوره ی سخت زمونه آرزومندیممممممممممم

پدر مهربان روزت مبارککککککککککککککک

پشت دریاها شهر یست...
که یک دوست در آن جا دارد،
هر کجا هست
به هر فکر ،
به هر کار،
به هر حال...
عزیز است... خدایا تو نگهدارش باش

آدم ها ثانیه به ثانیه رنگ عوض میکنند
از آدم های یک ساعت دیگر میترسم!
چون درگیر هزاران ثانیه اند…
ثانیه هایی که در هرکدام
رنگی دگر به خود میگیرند …

درونم غوغاست... ساده میشکنم... با یک تلنگر کوچک... اینگونه نبودم... شدم...!!

+ نوشته شده توسط مامان نوشین در ساعت ۱:۳٩ ‎ق.ظ